Het verhaal van de gebarsten kruik

Een waterverkoper trok elke morgen naar de rivier.

Daar vulde hij zijn twee kruiken en trok dan naar

de stad om het water te verkopen.

Op een zekere dag was er een barst in een van de

kruiken en deze verloor water.

Een grote nieuwe kruik kopen was echter veel te duur.

Na een tijdje voelde de gebarsten kruik zich minderwaardig.

En op een morgen besloot ze het haar baas te zeggen.

“Weet je, ik moet je mijn grenzen bekennen.

Het is door mij dat je geld verliest. Want bij

aankomst in de stad, ben ik reeds half leeg.

Vergeef me mijn beperktheden.”

De volgende morgen, op weg naar de rivier, sprak

de verkoper tot zijn gebartsten kruik:

‘kijk daar eens langs de kant van de weg.’

‘Het staat hier vol bloemen’, antwoordde de kruik.

Dat is dankzij jou’, antwoordde de baas.

‘Jij bent het die ze elke dag water geeft.

Ik had in de stad een zakje bloemenzaad gekocht

en heb het langs de weg gezaaid.

En zonder het te weten of te willen heb jij ze elke dag water gegeven.

 

VERGEET NOOIT:

Wij zijn allemaal wel wat gebarsten, wij dragen allemaal onze kwetsuren.

Maar toch kunnen we met onze zwakheden wonderen verrichten.